MEMEYE ELVEDA DİYORUZ

Merhabalar,

Öncelikler ikizlerim Elif ve Ecrin 'i sizlerle  tanıştırmak istiyorum.Kendileri 23 aylık ekimde 2 yaşına basacak güzeller güzeli kızlarım... Dünyam....

Bugüne kadar fırsat bulamadığımdan dolayı paylaşamadığım deneyimlerimi zaman buldukça arkadaşlarımın ve çevremin yoğun baskısı ile yazmaya karar verdim.
Bir anne için en zor evrelerden birine elveda demek üzere olduğum , zorlandığım neredeyse vazgeçmek üzere olduğum bir dönemdeyim.Kızlarımı memeden ayırma evresindeyim.Çok şükür 3 günü devirdik.
Aslında 24 aylık olana kadar emzirmeyi hedeflemiştim.Ancak 24 aydan sonrası nasıl olur ne tür bağımlılıklar oluşur emin de olamadığımdan 3 gece önce yaşadığım zorlu gecenin ardından bir anda karar vermiş oldum.
Kızlarım gecenin 2 ' n de sıra ile uyandı ve sıra ile benimle yattı ve kesinlikle her ikisi de ayrı ayrı benden ayrılmak istemedi.Uyuduklarını düşünüp yataklarına yatırdığımda ayrı ayrı aynı anda ağlayan iki bebek:)) ve her ikiside anneyi diğerine kaptırmak istemeyen iki bebek.Finalde saat 5 sularında uykuya geçebildik.
Doktorumuzun tavsiyesini uyguladım : her iki meme siyah kalem ile boyandı ve üzerine bant yapıştırıldı meme hasta hale getirildi:))) Normalde ek gıdaya geçmemiz ile beraber düzenli meme emme halleri kendiliğinden ve doğal akışında araları açılarak uzatıldı.1 yaşından sonra daha da seyrekleşti.Son 6 aydır neredeyse sadece sabahları uyandıklarında yanıma gelip ikisi aynı anda emer durumda idik.Zaman zaman geceleri sadece Elif 'e takviye yapıyordum.Artık keyif ve kahve molası gibi olmuştu onlar için.Emmek den ziyade aldıkları haz anne ile beraber olma hazzı sabır gösterir ve böyle bakar ve bunu oyun kurgusu içinde yaparsak emin olun vedalaşmak biraz daha kolay oluyor.İlk gün uyku öncesi kurguyu başlattım her ikisini de yanıma alıp memenin hasta olduğunu ve iyileştiğinde kendilerine haber vereceğimi söyledim.Aynen doktorumuzun söylediği tepkiler oldu.Ufff anneeee memeee öp öp:) Öptüler ve halime üzüldüler.Arada açıp kontrol ettiler.Elif den endişe ederken Ecrin daha hassas oldu...İlk gecemiz böyle geçti sabah yanıma geldiler ve memeyi kontrol ettiler baktılar hala hasta öptüler ve dikkatleri dağıtıldı biraz ağlandı ve sabah kahvaltısı öne alındı...3 gecedir ve sabahları aynı yöntemi uyguluyorum emin olun ağladıklarında neredeyse vazgeçme noktasına geldim daha ne kadar emebilir ler ki diye düşünüp vazgeçecekken anneciğim devreye girdi.Kızım sabırlı ol sende böyleydin iradeli ol geçecek ve unutacaklar.Burada amaç ağlatmadan  ve kriz olmadan bu evreyi geçirebilmek.Çok şükür çok zorlamıyorlar.Umarım böyle devam eder.Akıllarına geldiğinde dikkatlerini başka yöne çekiyor ve yorulana kadar konuşmak zorunda kalıyorum.Çünkü araya girip anne meme ??? sorusu ile karşı karşıya kalıyorum.Ve sabırlı olup sükunet içinde davranmam gerektiğini biliyorum.Benim yöntemim şuan için bu. Denediğim ve uyguladığım için tavsiye ediyorum.Bu arada bebeklerin emme refleksi 2 yaşından yaklaşık 2,5 yaşına doğru azalmaya başlarmış.O yüzden emen çocuklarımı daha önceden memeden ayırmadım.En önemli tavsiyem ise şu ; emme refleksi devam eden çocuk anne göğsüne doğru yönelirmiş.Bu arada emer pozisyona alıp sık sık onları sarmalamayı da ihmal etmeyin derim.Sevginizden ve şefkatinizden onlara karşı azalma olmadığı hissini kendilerine vermek gerekiyormuş...
Herkese kolaylıklar diliyorum.